بازدانه گان
قديمي
ترين درختان امروزي روي زمين را بازدانگان تشكيل مي دهند. اين گياهان گل
نمي دهند اما بخشي كه دانه توليد مي كند مخروط نام دارد.
مخروط ها اجتماعي از برگهاي تغيير شكل يافته اند كه پولك نام دارند در بازدانگان دو نوع مخروط تشكيل مي شود.1) مخروط نر
2) مخروط ماده
در بسياري از بازدانگان مخروط هاي نر و ماده بر روي يك گياه تشكيل مي شوند.
در زير پولك مخروط نر دانه هاي گرده به وجود مي آيد. و دانه ها هم بر روي سطح بالايي پولك مخروط هاي ماده به وجود مي آيد.
درختان كاج از جمله مهمترين بازدانگان هستند و از آن در تهيه بسياري از مواد مورد نياز استفاده مي شود.
از چوب آن براي تيرهاي چوبي ، پايه هاي تير برق و تلفن و از تنه درخت كاج در نجاري

از شيره چوب كاج براي تهيه فيلم عكاسي، الكل، رنگ، صابون


نهان دانه گان
تمامي گياهاني كه گل مي دهند در گروه نهان دانه گان قرار دارند.
اين
گياهان سازگاري زيادي بر روي زمين دارند و فراوان ترين و گوناگون ترين
گياهان روي زمين هستند. گياهان گل دار به دو گروه كوچك تر تك لپه و دو لپه
تقسيم مي شوند.
ويژگي گياهان تك لپه :
1) ريشه افشان دارند
2) برگ دراز و باريك و رگ برگ موازي دارند.
3) برگ ها توسط غلاف به ساقه اتصال دارد.
4) دانه يك قسمتي است.
5) اجزي گل مضربي از 3 است.
6) آوندهاي چوبي و آبكش در برش ساقه نظم خاصي ندارند.
ويژگي هاي گياهان دو لپه:
1) ريشه راست دارند.
2) برگها اغلب پهن و رگ برگ ها منشعب است.
3) هر برگ توسط دم برگ به ساقه اتصال دارد.
4) دانه دو قسمتي است.
5) اجزاي گل مضربي از 2 يا 5 است.
6) آوندهاي چوبي و آبكش در برش عرضي ساقه روي دايره محيطيه قرار دارند.
اندام هاي گياهان دانه دار
ريشه :
ريشه گياه وظايف زير را بر عهده دارد.
1) نگه داشتن گياه در خاك
2) جذب آب و مواد لازم براي غذا سازي گياه در برگ
3) بعضي از ريشه ها مواد غذايي ذخيره مي كنند مانند هويج
در
نزديكي نوك ريشه هاي جوان تارهاي بسيار كوچك و ظريفي وجود دارد كه تار
كشنده نام دارد. ريشه گياه به كمك تارهاي كشنده آب و مواد معدني را جذب مي
كند.
ساقه:
ساقه وظايف زير را بر عهده دارد.
1) شاخه ها و برگ ها را روي خود نگه مي دارد.
2) آب و نمك هاي جذب شده از ريشه را به برگ ها مي رساند.
3) بعضي از ساقه ها هم مواد غذايي يا آب را ذخيره مي كنند مانند نيشكر يا كاكتوس

آوند:
به لوله ها يا كانال هايي كه در گياهان آب و مواد غذايي را انتقال مي دهد آوند مي گويند.
رشد طولي :
رشد طولي گياه بر عهده جوانه هاي انتهايي و جانبي گياه است.
از رشد جوانه ها برگ و گل و شاخه هاي جديد به وجود مي آيد.
رشد عرضي (قطري)
گياهان چوبي علاوه بر رشد طولي رشد قطري دارند.
در اين گياهان سال به سال به علت زياد شدن آوند ها قطر شاخه زيادتر مي شود.
به
طوري كه با برش ساقه گياه حلقه هاي متحدالمركزي ديده مي شود كه به آنها
حلقه هاي رشد سالانه مي گويند. هر حلقه تيره و روشن مربوط به رشد يك سال
گياه است. با برش حلقه هاي عرضي و مشاهده ي رشد سالانه گياه مي توان به
شرايط گذشته زندگي گياه پي برد (نوع آب و هوا)

برگ:
برگ كارخانه غذا سازي گياه است.
برگ گياهان بيشترين مقدار سبزينه يا كلروفيل را دارا هستند.
برگ گياهان با عمل فتوسنتز غذاسازي مي كند.
اگر به مقطع عرضي يك برگ توجه كنيد از بالا به پايين بخش هاي زير را مي توانيد مشاهده كنيد.
1) روپوست بالايي
2) سلول هاي سبزينه دار شامل سلولهاي نرده اي دراز و باريك و سلول هاي حفره اي
3) رگ برگ ها (آوندهاي چوبي و آبكشي)
4) روزنه (سوراخ هايي براي تبادل گاز ها)
P40
عمل
غذاسازي (فتوسنتز) هنگامي كه نور خورشيد به برگ گياهان مي تابد گياه با
جذب انرژي نوراني خورشيد و انجام واكنش هاي پيچيده شيميايي در برگ مواد
غذايي مي سازند و اكسيژن آزاد مي كند.
در
برگ گياه سبزينه دار دانه هاي سبز رنگي به نام كلروپلاست وجود دارد. در
درون كلروپلاست ملكول شيميايي كلروفيل وظيفه آن غذاسازي است.
چگونگي عمل فتوسنتز در غشاء تيلاكوئيد مولكول هاي كلروفيل
F42
قسمت هاي برگ:
در گياهان مختلف ، انواع مواد غذايي ساخته مي شود.

